هزینه یابی مبتنی بر فعالیت

هزینه یابی مبتنی بر فعالیت چیست؟

هزینه یابی مبتنی بر فعالیت روشی برای تخصیص دقیق هزینه های سربار و تخصیص آنها به فعالیت ها است. هنگامی که هزینه ها به فعالیت هایی اختصاص یافت ، می توان هزینه ها را به بهای تمام شده که از آن فعالیت ها استفاده می کنند. ، اختصاص داد. این سیستم می تواند برای کاهش هدفمند هزینه های سربار استفاده شود. این روش در محیط های پیچیده ، جایی که ماشین ها و محصولات زیادی وجود دارد و فرایندهای درهم و برهم که به راحتی مرتب نمی شوند ، بهترین عملکرد را دارد. برعکس ، در یک محیط ساده که فرآیندهای تولید بصورت مختصر استفاده می شود ، استفاده کمتری دارد.

جریان فرآیند هزینه یابی مبتنی بر فعالیت

با گذر از مراحل مختلف آن ، هزینه یابی مبتنی بر فعالیت بهتر توضیح داده می شود.این جریان به این ترتیب است.

این مقاله را نیز بخوانید: ۴ روش برای بهبود روابط با مشتری

شناسایی هزینه ها

اولین قدم در این روش  شناسایی هزینه هایی است که می خواهیم تخصیص دهیم. این مهمترین مرحله در کل روند اجرایی است ، زیرا ما نمی خواهیم با دامنه گسترده و گسترده تر کردن پروژه وقت مان  را تلف کنیم. به عنوان مثال ، اگر بخواهیم هزینه كامل یك کانال توزیع را تعیین كنیم ، ابتدا هزینه های تبلیغات و انبارداری مربوط به آن كانال را شناسایی خواهیم كرد ، اما هزینه های تحقیق را نادیده می گیریم ، زیرا آنها مربوط به محصولات هستند و نه كانال توزیع.

خزانه ثانویه هزینه را بارگیری کنید.

به جای حمایت مستقیم از محصولات یا خدمات یک شرکت ، برای آن هزینه هایی که برای ارائه خدمات به سایر بخشهای شرکت انجام شده است ، خزانه داری ایجاد کنید. محتویات خزانه  هزینه ثانویه معمولاً شامل خدمات رایانه ای و حقوق اداری و هزینه های مشابه است. این هزینه ها بعداً به سایر مجموعه های هزینه اختصاص می یابد که مستقیماً به محصولات و خدمات مربوط می شوند. بسته به نوع هزینه ها و نحوه تخصیص آنها ، ممکن است چندین مورد از این خزانه ها وجود داشته باشد.

خزانه اولیه هزینه را بارگیری کنید.

مجموعه ای از خزانه هزینه ای را برای آن هزینه ها ایجاد کنید که با تولید کالا یا خدمات بیشتر همسو باشد. وجود خزانه هزینه جداگانه برای هر خط تولید بسیار معمول است ، زیرا هزینه ها در این سطح اتفاق می افتند. چنین هزینه هایی می تواند شامل تحقیق و توسعه ، تبلیغات ، خرید و توزیع باشد. به همین ترتیب ، ممکن است برای هر کانال توزیع یا هر مرکز ، خزانه هزینه ایجاد کنید. اگر طول های دسته های دیگر بسیار متفاوت است ، بنابراین ایجاد خزانه هزینه ای را در سطح دسته ای در نظر بگیرید ، تا بتوانید به اندازه کافی هزینه ها را بر اساس اندازه دسته اختصاص دهید.

این مقاله را نیز بخوانید:  تحلیل سر به سر شدن دخل و خرج

درایورهای فعالیت را اندازه گیری کنید.

برای جمع آوری اطلاعات در مورد محرک های فعالیتی که برای تخصیص هزینه ها در خزانه هزینه ثانویه به خزانه هزینه اولیه و همچنین تخصیص هزینه های خزانه هزینه اولیه به هزینه های دیگر ، از سیستم جمع آوری اطلاعات استفاده کنید. جمع آوری اطلاعات درایور فعالیت ممکن است گران باشد ، بنابراین در صورت امکان از درایورهای فعالیتی که اطلاعات قبلاً برای آنها جمع آوری شده استفاده کنید.

هزینه های خزانه ثانویه را به خزانه اولیه اختصاص دهید.

برای تقسیم هزینه های خزانه هزینه ثانویه به خزانه هزینه اولیه ، از محرک های فعالیت استفاده کنید.

هزینه های پرداخت شده برای هزینه های متفرقه

با استفاده از یک درایور فعالیت ، محتویات هر خزانه هزینه اولیه را به هزینه اشیا اختصاص دهید. برای هر مجموعه هزینه محرک فعالیت جداگانه ای وجود دارد. برای تخصیص هزینه ها ، کل هزینه را در هر مجموعه هزینه بر مقدار کل فعالیت در محرک فعالیت تقسیم کنید ، تا هزینه هر واحد فعالیت تعیین شود. سپس براساس هر استفاده از محرک فعالیت ، هزینه هر واحد را به هزینه ها دیگر اختصاص دهید.

گزارشات را تنظیم کنید.

نتایج سیستمی که در این مقاله اشاره کردیم. را به گزارش هایی برای مدیریت بهتر شرکت تبدیل کنید. به عنوان مثال ، اگر این سیستم در ابتدا برای جمع آوری اطلاعات سربار بر اساس منطقه فروش جغرافیایی طراحی شده باشد ، پس گزارش درآمد حاصل از هر منطقه ، کلیه هزینه های مستقیم و هزینه های غیر مستقیم حاصل از سیستم  هزینه یابی  را ارائه دهید. این امر باعث می شود تا مدیریت هزینه کاملی از نتایج ایجاد شده توسط هر منطقه داشته باشد.