مفروضات کلیدی حسابداری
مفروضات کلیدی حسابداری همیشه می تواند نحوه سازماندهی و عملکرد یک تجارت را بیان می کند. این مفروضات در واقع ساختار چگونگی ثبت معاملات تجاری را فراهم می کنند.اگر هر یک از این فرضیات درست نباشد ، ممکن است لازم باشد اطلاعات مالی تولید شده توسط یک شرکت تجاری و گزارش شده در صورتهای مالی آن تغییر یابد.
این فرضیات کلیدی عبارتند از:
فرض تعهدی :
فرض تعهدی معاملات با استفاده از مبنای تعهدی حسابداری ثبت می شوند. وقتی درآمد و هزینه را می خواهیم محاسبه کنیم این فرض خیلی کاربرد دارد. اگر این فرض درست نباشد ، یک کسب و کار باید در عوض از حساب نقدی حسابداری برای تهیه صورتهای مالی مبتنی بر جریانهای نقدی استفاده کند.
این مقاله را نیز بخوانید: اظهار نامه مالیاتی چیست ؟
فرض محافظه کاری:
فرض محافظه کاری این را مطرح می نماید که درآمد و هزینه باید هنگام بدست آوردن شناسایی شود . اما معمولاً باید هزینه ها زودتر در حساب ها ردیابی شود.
اگر این فرض درست نباشد ، ممکن است یک کسب و کار نتایج مالی بیش از حد خوش بینانه ای ارائه دهد. که به درد کسب و کار نمی خورد
فرض سازگاری :
فرض سازگاری فرضیه ای است که در یک کسب و کار از همان روش حسابداری از دوره ای به دوره دیگر استفاده می شود ، مگر اینکه بتواند با روش مناسب تری جایگزین شود. اگر این فرض درست نباشد ، صورتهای مالی تهیه شده طی چند دوره را با دوره ها ی مختلف نیم توان مقایسه کرد.
فرض نهاد اقتصادی:
فرض نهاد اقتصادی این را بیان می کند که معاملات یک کسب و کار و صاحبان آن به هم ریخته و قاطی نیستند. اگر این فرض درست نباشد ، تهیه صورتهای مالی دقیق غیرممکن است.
این مقاله را نیز بخوانید: نحوه محاسبه مالیات بر ارزش افزوده
فرض قابلیت اطمینان :
فرض قابلیت اطمینان بیان می کند که فقط آن معاملاتی که مستند هستند باید ثبت شوند.
اگر این فرض درست نباشد . یک کسب و کار احتمالاً به طور مصنوعی در شناسایی درآمد تسریع می کند تا نتایج کوتاه مدت خود را تقویت کند.
فرض نتایج مالی :
فرض دوره زمانی نتایج مالی که معمولاً توسط یک کسب و کار در یک دوره زمانی یکنواخت و سازگار گزارش می شود. اگر این فرض نباشد . صورتهای مالی در طول دوره های گزارش را نمی توان با هم مقایسه کرد.
نکته مهم
اگرچه مفروضات قبلی واضح به نظر می رسند . اما به راحتی نقض می شوند و می توانند منجر به تولید صورت های مالی شوند که اساساً نامفهوم هستند.
نکته
از وظایف مهم حسابرسان این است که ابتدا نقایص صورت های مالی و حسابداری را بیابند و زمانی که آنها را در یک شرکت خاص یافتند ابتدا آن ها را به حسابداران منتقل کنند و سپس به عنوان گزارش تحویل مدیران ارشد و یا مدیران مربوط دهند.
وقتی صورتهای مالی یک شرکت حسابرسی می شود . حسابرسان به دنبال نقض این مفروضات حسابداری خواهند بود و تا زمان اصلاح هرگونه مسئله پیدا شده . از ارائه نظر مطلوب در مورد صورت های مالی خودداری می کنند.
انجام این کار مستلزم تهیه صورتهای مالی جدید است که مفروضات اصلاح شده را منعکس می کند.