سیستم mrp یا just in time ؟ کدامیک برای تولید کارآمد تر است؟
برای کسانی که تجربه تولید کالا دارند ، جریان تولیدی که در مورد آن صحبت میکنیم بر اساس سیستم برنامه ریزی نیازمندی های مواد یا به اختصار MRP است. سیستم MRP یک سیستم فشرده است. که به موجب آن یک برنامه تولیدی را برنامه ریزی می کند. که چه تعداد واحد تولید می شود.؟ و چه موادی برای تولید آن مورد نیاز است.؟ و سپس کل فرآیند سفارش مواد آنها را از طریق فرایند تولید کنترل می کند.
اکنون ، مشکلی که در سیستم MRP وجود دارد این است. که برای برنامه ریزی صحیح فرآیند تولید به اطلاعات دقیق زیادی نیاز دارد. برای اطمینان از عملکرد سیستم MRP ، باید کنترل های زیادی وجود داشته باشد. تا تأیید شود که داده های ورودی به سیستم باعث پیچیده شدن کار نمی شوند.
سیستم های تولید (just in time) و کنترل های تولید
روشی برای کاهش تعداد کنترل ها استفاده از یک سیستم تولیدی به موقع است. این روش مبتنی بر مفهوم کشش است ، بدین معنی که کالاهای تمام شده فقط در صورت تقاضای واقعی تولید می شوند. یک دستگاه سیگنالینگ به نام کانبان برای اطلاع از ایستگاه های کاری بالادست از مقدار مورد نیاز استفاده می شود. و این ایستگاه های کاری تولید می شوند تا زمانی که سفارش ارائه شده توسط کانبان پر شود. سپس آنها دیگر کار نمی کنند. برخی دیگر از ویژگی های یک سیستم به موقع شامل اندازه های بسیار کوچک ، زمان کوتاه هدایت ، تحویل مکرر تأمین کننده و تمرکز زیاد بر کاهش زمان راه اندازی تجهیزات مبتنی است.
این مقاله را هم بخوانید: قوانین امور گمرکی صادرات کالا
سیستم به موقع یا just in time از نظر کنترل بسیار عالی است.
اول از همه ، دارای اندازه های بسیار کوچک هستند. ، بنابراین قراضه که اندازه بزرگتری دارد تقریباً به یک باره توسط ایستگاه کاری پایین دستی کشف می شود ، قبل از اینکه ایستگاه کاری بالادست وقت بیشتری برای ایجاد تعداد بیشتری از آن داشته باشد. این بدان معنی است که سطح قراضه حداقل خواهد بود. و بنابراین برای شمارش قراضه احتیاج به کنترل وجود ندارد.
دوم ، نیازی به شمارش موجودی ورودی نیست ، چه از انبار و چه از طریق ایستگاه کاری بالادستی ، زیرا معمولاً در محفظه هایی با اندازه استاندارد هستند. که شمارش آن با یک نگاه ساده آسان است. بنابراین ، این امر نیازی به تأیید کنترل ندارد.
سوم ، موجودی کار در مرحله کار برای مدت طولانی در منطقه تولید باقی نمی ماند ، بنابراین نیازی به پیگیری موجودی کالا از یک ایستگاه کاری به ایستگاه کاری دیگر در منطقه تولید نیست. در عوض ، فقط مقدار کالاهای تمام شده را از منطقه تولید خارج کنید.
منطقه اصلی که در آن کنترل ها برای یک سیستم just in time مورد نیاز است ، تامین کنندگان را هم شامل می شود. آنها مقدار کمی تحویل کالا انجام خواهند داد ، احتمالاً روزانه چندین بار ، و کارکنان پذیرنده نمی توانند هر رسید را بررسی و وارد کنند. در عوض ، محل کنترل ها باید به سمت بالادست به سمت خود تأمین کننده سوق یابد ، جایی که کارکنان مهندسی صنایع این شرکت توانایی هر تأمین کننده را در ارائه مقادیر مناسب ، به موقع ، با کیفیت خوب و مستقیم به منطقه تولید ، تأیید می کنند. این امر همچنین ممکن است نیاز به استفاده از سیستم امتیازدهی عملکرد تأمین کننده هم داشته باشد.
این مقاله را نیز مطالعه کنید: راهکارهای بهتر شدن کسب و کار
نتیجه گیری
به طور خلاصه ، یک سیستم تولید به موقع یا just in timeبه کنترل بسیار کمتری نسبت به یک سیستم MRP سنتی نیاز دارد.
برای بهبود تولید و به کارگیری سیستم مناسب در محل کارتان می توانید از کارشناسان شرکت ملک کمک بگیرید.